გაბაევი ხარიტონ ილიჩის ძე, დაბადებული 1936 წ. ს. სათიყარი:

Геноцид, Свидетельства очевидцев - 2010/07/30 - 11:01

სახლში მივდიოდი, ის იმყოფება სოფლის ადმინისტრაციასთან. ქადმები უნდა გამომეშვა. ადმინისტრაციასთან მომივარდნენ 50- 60 ჯარისკაცი, მიწაზე წამაქციეს და წამათრიეს ქართულ სოფელში, ქსუისში. ჩამომახიეს ტანსაცმელი, დამარქეს რუსული ძაღლი. მომათრიეს ქსუისის ცენტრამდე. იქ მაწამებდნენ. თვალები მქონდა შეკრული, როცა მომხსნეს ნაჭერი დავინახე ტანკები და მანქანები, რომლებზეც ეწერა <პოლიცია>.

აქ გამაჩერეს ღამის 2 საათამდე, შვიდნი ვიყავით.სანამ მე დამიჭირეს, მათ უკვე აყვანილი ჰყავდათ თენგიზ ბოლატაევი და ჩელე. შემდეგ კიდევ ორი კაცი მოიყვანეს. ძაღლებივით ვიწეით. ქართველების შორის იყვნენ ნაცნობები, მეზობლურ სოფლიდან. მე ვთხოვე ერთ მადგანს, რომ გავეშვით, მან მითხრა: „უფროსის გადასაწყვეტია„ . ერთ ადგილიდან მეორე ადგილზე დაგვათრევდნენ. ღამე ავაყენეს და გადაგვიყვანეს სოფელ მერეტვში. ბოლოს თავი დაგვანებეს და გორში გაიქცნენ, შემდეგ თბილისში. ისე ტყვეთ მეორედ მოვხვდი. პირველად 1992 წ. გამსაურდიას დროს, როცა ქართვლები თავს დგვეხნენ. დამიჭირეს და წალში ჩამაგდეს, დიდი ხანი გავატარე ცივ წყალში, ალბათ ეგეთი სახე მქონდა, რომ მათ ( ქართველებს ) უკვე მკვდარი ვეგონე. როცა წავიდნენ, მე გავცურე საცხობიდან, სოფელ ქსუისამდე. ხოხილით მივაღწიე სათიყარს. ხალხი მიპოვეს და მომარჩინეს. 3 თვის შემდეგ გამოვკეთთი.